Home

Dit wordt helaas m’n laatste stukje op de weblog. De afgelopen 2,5 zijn voorbij gevlogen zo voelt het achteraf. Een prachtige, leerzame en leuke tijd. Een tijd die ik nooit zal vergeten. Helaas zit het er weer op en zal ik over twee dagen in de Nederlandse vrieskou staan. Maar eerst nog een kleine samenvatting van de laatste twee weken…
 

Na een lange tijd niks te hebben geschreven, heb ik weer het een en ander meegemaakt wat ik met jullie wil delen.

Deze week gaan er weer drie vrijwilligers weg, waardoor de hechte groep steeds kleiner wordt. Het ‘Back to School’ programma zit er ook op, dus geen leraar Bas meer. Wat er deze week precies gaat gebeuren weet ik niet precies, maar iniedergeval een programma opzetten voor de daarop volgende week. Dat is mijn laatste week en dan vindt het ‘Holiday Program’ plaats. Deze week gaat er waarschijnlijk aan de klas geknutseld worden, om het er weer allemaal iets florisanter uit te laten zien.

Zo, even een kort berichtje. Vaders wilde wat vaker iets van me horen via de weblog en aangezien ik nu in het internetcafe zit, lijkt dit me een goed moment.
Vorige week moest ik het voor het eerst zonder collega Willy doen. In eerste instantie kreeg ik versterking van Bart, maar die werd na een dag op een ander project gezet, dus stond ik er alleen voor. Ik kreeg gelukkig wel hulp van de lokale leraressen, dus dat scheelde. Woensdag waren we alleen een dagje vrij, want er werd 'Guy Fawkes' gevierd, geen idee wat het precies inhoudt, maar het was voor ons te gevaarlijk om de township te betreden. Het is namelijk een feest waarbij ze het nodige vuurwerk de lucht in schieten, maar in de townships gaan ze nog een stapje verder en wordt er van alles in vuur en vlam gezet. Dit was de volgende dag ook wel te zien, want we reden de Helenvale in en zagen overal op de weg roetplekken van in de fik gestoken autobanden.

Daar zit ik dan weer, klaar om weer een verhaal te schrijven voor het thuisfront. Ik zit nu in m’n 3e week als leraar. Het bevalt nog altijd prima. Het is af en toe er vermoeiend, maar als dingen lukken, haal je daar ook veel voldoening uit.

Dag allemaal,
 
Daar ben ik dan weer met een nieuw bericht. Het heeft wat langer geduurt, omdat het internet tegoed in het huis op was en daardoor naar een internetcafe moest.
 
Vorige week zondag zijn we naar het ‘Addo Elephant Park’ geweest, de naam zegt het al, een park ramvol met olifanten. We kregen eerst een safari met commentaar. We hoopte behalve de olifanten ook de leeuwen te spotten, maar dit was helaas niet gelukt, aangezien er maar vijf in hele park waren. Het was wel heel gaaf, maar op een gegeven moment hoopte je wel iets anders op je weg te treffen dan een olifant. Uiteindelijk hebben we het moeten doen met de olifanten, wat wratten-zwijven, een paar struisvogels, een paar rendieren en een paar hitsige schildpadden.
 

Daar ben ik weer,

Hallo daar,
Ik zit hier nu drie dagen en heb gewacht met een bericht totdat ik iets te vertellen had en aangezien we er vandaag op uit zijn getrokken, is dat het geval. 

Dag allemaal,
Ten eerste wil ik iedereen bedanken voor alle berichtjes die ik heb ontvangen in aanloop naar mijn reis. Ik heb niet op alle berichten kunnen reageren, omdat ik dan nu met een sms-duim zat of alweer meteen door m'n beltegoed heen was. Maar nogmaals bedankt!
Vandaag ben ik dan aangekomen in Zuid-Afrika. Vlucht verliep vlekkeloos. Het is hier op het moment overdag zo'n 17 gr. Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Port Elisabeth werd ik opgewacht door een werknemer van Ready4Life. Ik ben vervolgens naar mijn verblijf voor de komende 2,5 maand gebracht. Meteen een klein deel van de stad gezien en al een kleine indruk gekregen. Wij zitten alleen buiten de townships, dus een echte indruk van de armoede krijg je nog niet. Ik zit in een gezellig apartment en zie het hier wel zitten voor de komende 2,5 maand.